arta kalan zamanda...

  Ertesi gün üzerinde ince bir battaniye gibi serilen bir kederle uyanacak, günün taleplerini erteleme Ertesi gün üzerinde ince bir battaniye gibi serilen bir kederle uyanacak, günün taleplerini erteleme arzusuyla bir süre daha uyumaya çalışacak... ( GEOFF DYER  / Bir Hışımla)

  05.07.2025 Cumartesi.Taş Cafe .Hayat sade olunca güzeldir.O zaman duyarsın rüzgarın sesini .O zaman hissedersin denizin kokusunu.O zaman anlarsın yaşamın anlamını.

Vakit varken tomurcukları topla. Zaman hâlâ uçup gidiyor ve bugün gülümseyen bu çiçek yarın ölüyor olabilir." (Ölü Ozanlar Derneği) 01.07.2025.Bugün doğum günüm.Eşimle birlikte Meis adasında girdik doğum günüme .Güzeldi.Bu fotoğrafı da sabah çektim.Saat 06.4’te yataktan çıktım ve sessiz Meis adasını adımladım.Her şey ve her yer çok güzeldi.Bu fotoğrafı gördüm ve çektim.Bu fotoğraf bana ufak güzelliklerin bazen beklenenden çok daha etki yapabileceği düşüncesini hatırlattı.

 27.06.2025.Cuma.Saat 19.13.

 23.06.2025.Pazartesi Çayağzı.Çam kokuları bir yandan bir yandan deniz kokusu ve buz gibi su…

 Bugün izledim .Film içini ısıttı.Dünyayı daha iyi anlamamı ,daha iyi görmemi sağladı.Filmim başrol oyuncusu Paul Haunham harika oynamış.Çok beğendim.

  Günlerden cumartesi.7 Aralık .Hava kapalı.Yağmurlu .Keşke sadece hava kapalı olsa.Değil. 

 Umut .Kısa filmimin adı.Gri ,kül rengi bir gün.Ama arka fonda yükselen babaaaaaa sesi .İşte umut bu ses.

Artık birdenbire rastlaşılacak caddeler yok, otoyollar var. Her yerde kalabalıklar var ama aslında kimsecikler yok. Kentler toprak yüzeyinden siliniyor, havaya doğru yükseliyor. Bütün kapılar korkunun üzerine kapanıyor. Hayat hakkındaki kararı ölüm korkusu veriyor artık. ( MARGUERITTE DURAS  / Yeşil Gözler) Evet .Modern insanı artık korku yönetiyor.Korku.Kalabalıklar içinde yapayalnız.Çırılçıplak.

Bugün 29 Ekim Pazar.Çok güzel bir gün.Ufak bir yürüyüş yaptım.Yürüyüş kısaydı ama etkisi büyüktü.Yürürken Matt Haıg’ın “İnsanlar”kitabını sesli olarak dinledim.Zaten uzun zamandır dinliyorum,sonlardayım.Son bölüm beni çok etkiledi.Bu bölümü tekrar tekrar dinlemek istiyorum hatta kitabı alıp hep elimin altında tutmak istiyorum.Bir yaşam pusulası.İnsanın hayat anayasası.Bazılarını paylaşmak istiyorum. “Gül,sana yakışıyor  “Hayatında 25 bin gün olacak .Bunların bazılarını unutamayacak şekilde yaşa .” “Mutluluk senin dışında bir yerde değil ,mutluluk senin içinde “ “Güneş batıyorsa durup izle ,ilgi sonludur ,hayranlıkla ise sonsuz.” “Soğuk biri olma ,evren soğuk zaten.Önemli yerler sıcak yerler. “Herkes bir komedidir .Eğer sana gülüyorlarsa asıl şakanın kendileri olduğunu anlamıyorlardır .”

Muhteşem bir gün batımı.En azından farklı diğer gün batımlarından.Farklı olan şeyleri seviyorm çoğu  insan gibi.Sıradanlığın  da kendine özgü bir güzelliği var ,farkındayım.Bunu ancak kaybedince anlıyorsun biliyorum.Bugünler de sıkça düşünüyorum yaşamak üzerine.Daha doğrusu iyi yaşamak üzerine.İyi mi yaşıyoruz acaba ,yoksa sıradanlığın o yormayan tarafına mı kaptırdık kendimizi.İyi yaşmak isiyorum.İstrmek de benim elimde yapmak da .Bakalım geri kalan hayatımız bize neler getirecek.

  I Yolda yürüyorum. Kaldırımda derin bir çukur var. Düşüyorum. Kayboldum. Çaresizim. Bu benim hatam değil. Dışarı çıkış yolunu bulmak çok uzun zamanımı alıyor.  II Aynı yolda yürüyorum. Kaldırımda derin bir çukur var. Görmezden geliyorum. Tekrar düşüyorum. Aynı yerde olduğuma inanamıyorum. Ama bu benim hatam değil. Dışarı çıkış yolunu bulmak yine çok uzun zamanımı alıyor. III Aynı yolda yürüyorum. Kaldırımda derin bir çukur var. Orada olduğunu görüyorum. Yine düşüyorum. Bu bir alışkanlık. Gözlerim açık. Nerede olduğumu biliyorum. Bu benim hatam. Hemen dışarıya çıkıyorum.  IV Aynı yolda yürüyorum. Kaldırımda derin bir çukur var. Etrafından geçiyorum. V Başka bir yoldan yürüyorum.   Portia NELSON

  Hayat hiç mavi yerinden vurmadı.. çünkü ben maviyi, beyazı koruyan masumiyet olarak tanırım, karanlığı görünür kılan bir renktir mavi, öyle bilirim.. sürükleyendir,bitmeyendir… mavi olarak anlatmalıyım her şeyi… kaldırın başınızı gökyüzüne,görmek istediğinizi değil gördüğünüzü söyleyin bana! yaşamın ta kendisidir mavi..belkide sadece bu yüzden ölmeye değil yaşamaya mahkum edilmiştir.. maviyi soruyordun, gözlerimden yüzüme yayılan maviyi mi? bir renk değildir, mavi huydur bende ve benim yetinmezliğimdir. ve herkesin yetinmezliğidir. belki denecektir ki bir süre ve denenecektir bir akşamüstünü düşünmek bir akşamüstünü düşünmekten başka nedir ki gönül gözü görendedir,derinler mavidir…” Edip Cansever 

 Canım oğlum ,  Sana duygularımı nasıl ifade edeceğimi bilmiyorum.Ama en yalın şekilde ifade edeyim :seni seviyorum.sen karşımda tarihin tüm izlerini taşıyan ama üstünde tek bir çizik bile barındırmayan küçük bir deniz gibi duruyorsun.

Bir zamanlar yaşadığımız bir yere dönmek elbette mümkün ama bir zamanlar yaşadığımız bir ana dönmek ne yazık ki ,imkansız.

 “Bu dünyada yalnızca aynı acıyı yaşamış insanlar birbirini anlayabilir.”

 “Duygularımı anlayıp paylaşabilirsiniz, bana merhamet gösterebilirsiniz ama acımı hissedebilir misiniz? Hayır. Acımı anlayabilirsiniz ama onu hissedemezsiniz.” Yukarıdaki diyalogları izlediğim Kirazın Tadı filminden  aldım.

 İngilizce resilience diye bir kelime var. Dayanıklılık  ,zorlukları yenme gücü anlamına gelir. Tüm zorluklar ,belirsizlikler ve değişim karşısında yılmazlığımızı ,esnekliğimizi koruyabilmek ,zor zamanlarda var olabilmek her şeye rağmen iyi iyi olabilmek için resilience kasımızı güçlendirmemiz gerekir.

“Bir yol daha var, dönmek de yasak Deryaya yakın, dünyadan uzak Deryaya yakın, dünyadan uzak” -pinhani -

 Hafif hafif esen rüzgar.Turuncu rengini yavaş yavaş giyen güneş.Akşamüstü.Huzur.Mutlulukla dolan nefes.Şükür duygusu.Cuma