kadınlar...buika...

Serin sayılabilecek bir hava,ayaklarım üşüyor .Buika söylüyor yıldızlara,bana,meyve ağaçlarına,toprağa kısacası kocaman evrene.Buika sesleniyor hepimize.Yalnızlık üzerine bir deneme,okurken hiçbir şey anlamıyorum,yarısında sıkılıyor başka bir yazıya geçiyorum.’’Kadınlar anlaşılmak için değil sevilmek için yaratılmıştır.’’ diyen Tolstoy haklı mı acaba? Boşuna mı zaman harcıyoruz kadınları anlayabilmek için, sadece sevsek siz kadınlar mutlu olur musunuz? Buna pek emin değilim.’Beni hiç kıskanmıyorsun. Bunu giyme,’’neden bu kadar kıskançsın?’’ Bunu diyen aynı kadın, hangisine inanalım. Size bir film diyalogu, özellikle kadınlar size armağan ediyorum: Annie: (Eski filmlerden söz Ederek) Ah, ah, o zamanlar insanlar aşkı biliyorlardı... Becky : Senin sorunun da bu işte... Sen âşık olmak istemiyorsun. Sen bir film kahramanı olmak istiyorsun.(Filmin adı Annie) Sevgili kadın arkadaşlarım siz film kahramanı mı olmak istiyorsunuz, yoksa aşı...